Van mooi naar betoverend

1-2 Na een paar uur luisteren naar de conversatie van een paar honden toch lekker geslapen. 's Ochtends in de herkansing naar Puerto Rio Tranquilo. Van mooi naar betoverend. Vroeg vertrokken omdat we om 11:30 een kajaktocht gingen maken Je merkt als je naar het zuiden aan het rijden bent dat het landschap geaccidenteerder en ruiger wordt.

Onderweg vaak gestopt om een paar foto's te maken van de prachtige vergezichten.

Het werd ook al snel duidelijk dat de foto's er geen recht aan doen. De diepte en de weidsheid van het uitzicht laten zich niet goed vangen in pixels. Net op tijd gearriveerd voor onze tocht. Met het busje van de tour operator 5 km verderop naar een strandje waar de kajaks liggen. Vergezeld van twee Fransen uit Orleans en twee Amerikanen uit New York hebben we ons daar omgekleed in een trendy kajak outfit.

De tocht is op het General Carrera meer, het grootste meer van Chili. De oorspronkelijke naam is Chelenko (stormy waters). In dit meer is Douglas Tompkins, de eigenaar van North Face, omgekomen tijdens een kajaktocht. Hij heeft veel van zijn vermogen gebruikt om grote delen van het ecosysteem in Patagonië te conserveren. Het water van het General Carrera meer is van een ongelooflijke kleur turquoise.

De tocht gaat naar de Capillas de Marmol, een tweetal uitgesleten rotsformaties waarin lagen van marmer in verschillende kleuren te zien zijn.

Tegen de achtergrond van het blauw van het meer een werkelijk adembenemend gezicht.

Met de kajak er langs en er doorheen varen is een prachtige manier om dit in alle rust te bekijken. Nou ja in alle rust, er komen ook motorboten volgeladen met luidruchtige toeristen langs scheuren. Weinig respect voor dit in de laatse 6200 jaar ontstane culturele erfgoed. Onderweg ook nog twee overvliegende condors, de dag kan niet meer stuk. Terug in Puerto Rio Tranquilo wat gegeten in een obscuur achteraf gelegen restaurantje wat ons door de gids was aangeraden.

Op de eerste verdieping zaten we daar met uitzicht op het meer. Drie keer raden wie daar de trap op kwam lopen, Jeanette-van-de-ferry natuurlijk, was de vierde keer dat we elkaar tegenkwamen. Het begint op stalken te lijken. Doorgereden naar Patagonia 47G ons volgende verblijf. Keurig volgens voorschrift om het bordje heen naar beneden

rechts de weg af voor een dicht hek. Dat bleef dicht, want het was het verkeerde pad. In zijn achteruit met rokende banden de steile helling op en vervolgens het paadje links in waar keurig het verblijf stond aangegeven. Kijken blijft een kunst... Salade gemaakt in een onooglijk gemeenschappelijk keukentje en daarna voor het huisje nog over het meer uitgekeken.

 2-2 

Gisteren dachten we al de mooiste uitzichten te hebben gezien. Vandaag was de overtreffende trap vanaf de lodge eerst gereden richting Chile Chico. De uitzichten over het meer, het achterland en de besneeuwde bergen zijn met geen pen te beschrijven.

Er was zoveel te zien dat je elke 500 m wel nieuwe foto's wilde maken.

We moeten het vooral in ons geheugen griffen want de diepte laat zich ook nu niet goed vangen op camera.

Na een tijdje omgedraaid richting onze bestemming, Cochrane. Onderweg een lifter meegenomen. Deze paste volledig in onze vakantie van bijzondere ontmoetingen, het was het meisje dat ons 's ochtends in een café in Puerto Guadal van koffie had voorzien. Valentina ( jaar of 18) studeerde ecotoerisme en was onze gids van de dag. Op haar advies gestopt en gewandeld naar de Confluencia Rio Baker Neff waar twee rivieren bij elkaar komen.

Doorgereden langs de Rio Baker naar Cochrane waar we haar hebben afgezet. Onze nieuwe Lodge lag mooi met uitzicht op het stadje. Heerlijk gegeten in restaurant Nirrantal en de fotos van deze prachtdag terug gekeken. Dit is waar we voor gekomen zijn!