Taxi Patagonia

5-2 Onze gastheren, duidelijk een stelletje, verwelkomden ons aan het ontbijt. 1 van de twee maakte het ontbijt. Zelden zo'n chaoot gezien, het is een godswonder dat ze in staat zijn deze toko te runnen.

Komt met koffie aanzetten en vraagt dan of we het ook willen. Thee dus… Vraagt aan het eind van het ontbijt, als we al ongeveer opstaan of we eieren willen. Niet dus. Wel veel fruit dus voor ons prima. Wel een hele aardige chaoot overigens. Tijdens het ontbijt gepraat met Greg en Judy, 2 gepensioneerd Amerikanen uit de buurt van St Louis. Greg vertelde dat zij onderweg naar Estancia La Angostura langs de Cueva de Los Manos gingen. Even gegoogled en besloten daar ook langs te gaan. Voor de verandering eens een keer 100 km asfalt voor we aan de kleine 40 km grint naar de grotten begonnen. Weer veel mooie uitzichten onderweg en ook een paar Nandoes.

Bij de grotten aangekomen bleek de tour die we wilden doen pas om 15 uur mogelijk. Even getwijfeld maar toch maar besloten deze historische plaats te bezoeken. De tijd goed benut door nog even een hike in de omgeving te doen. Dat was een goede beslissing. Wat een mooi weids uitzicht.

Het hield een beetje het midden tussen de Grand Canyon and Bryce Canyon, met veel rode tinten.

De tour zelf was ook interessant. Het is een historisch erfgoed waar al van 7200 jaar geleden lokale bewoners negatieven van handafdrukken met verf op de wand hebben gezet.

Tevens nog wat tekeningen van dieren en de jacht op guanaco's.

Voor de liefhebber ook nog afdrukken van polydactylie en syndactylie (voor de niet medische bloggers, Google maar even 😊).

Ongelooflijk hoe goed dat bewaard is gebleven. Het geeft een beetje hetzelfde eeuwigheids/tijdloze gevoel dat je in een kathedraal hebt. Periodes van duizenden jaren weergegeven in een paar simpele tekeningen. Eind van de middag doorgereden naar onze Lodge met de laatste 40 km wederom verschrikkelijke grindweg.

We liepen de eetzaal binnen om daar te gaan eten en rara wie zat daar? Je kan het al raden Jeanet-van-de-ferry. De Duitse groep bestaat uit Jeanet, Christopher, die zich Cristobal laat noemen, Peggy en Olivier. Nu maar besloten om telefoonnummers uit te wisselen. Inmiddels zijn ze de vrienden die wij het afgelopen jaar het vaakst gezien hebben ;-). Bij de Lodge hebben we nog flamingo's gezien.

6-2 Ontbeten met al onze nieuwe vrienden en door naar el Chalten. Dirtroad, 1km, asfalt, dirtroad (goed voor 1 vos)

en de laatste 100 km prima en mooie weg. Je kon van 50 afstand de gletsjers en bergen al zien aankomen. Estantia La Quinta, voor de komende drie nachten onze locatie, lag een paar kilometer voor el Chalten. Op de heenweg een 50 meter naast ons opstijgende condor gespot, net een Boeing.

's Avonds het dorpje ingegaan een echt backpackers oord. Vlak bij onze Lodge 2 Australische dames opgepikt met rugzak en al en afgezet. Wij trokken de gemiddelde leeftijd aanzienlijk op. Een dubieus platgeslagen stuk vlees en een matige pizza verder hebben wij ons teruggetrokken in onze lodge en daar nog lekker gelezen. 

 7-2 

Met Patries uitgebreid gediscussieerd over welke hike we zouden gaan nemen ik had mijn zinnen gezet op de mt Fitzroy hike naar tres Lagos. 22 km met een klim van 450m in de laatste km. Na een kort kamerdebat toch besloten dat dit een tikje te ambitieus was en het doel verlegd naar de Laguna Torre, slechts 18.5 km.

Dit was een prachtige en eigenlijk ook relaxte wandeling. Aan het eind van de loep in deze route, die veel weg had van een spermatozo,

bij een bergmeertje met ijsschotsen gezeten en uitgekeken op de Cerro Torre,

die helaas deels in wolken waren gehuld.

De terugweg was een eitje. Ik heb nog een klein wandelingetje gemaakt naar Mirador de Las Aquila's met zicht op de hoogvlakte, de bergen en het meer. 's Avonds weer backpackers opgepikt bij de Lodge, kennelijk was dit een eindpunt van een 4-daagse tocht met daarna 5 km terug naar het dorp. Deze keer Amerikanen. Met onze Duitse vrienden gegeten. Cristobal importeert Cubaanse sigaren en kan daar vermakelijk over vertellen.  

8-2 

Vandaag was een regen en winddag het ontbijt gelijk een stukje gaan wandelen want in de ochtend was het nog droog. Gelopen naar de Mirador las Condor. Even op de bovenste rotspunt gestaan maar toen snel weer gaan zitten ik dreigde zelf met regenjack en al van de rots geblazen te worden,

achteraf gezien niet zo gek want er waren bleek windstoten tot 95 km/u. Windkracht 10 zeg maar. Kennelijk had deze wind ook voor condors tot een vliegverbod geleid want geen vliegende vogel gezien. Ook nog even naar de Bahia tunel gelopen, met ook daar zicht op al het moois wat deze streek te bieden heeft.

Lunchen in het dorp, en daar de 3e lading backpackers, ook Amerikanen afgezet. In het dorp was de wind inmiddels in volle oorlogsterkte en zagen we mensen letterlijk omwaaien.Toen we bij onze Lodge waren stonden daar wederom 4 verwaaide backpackers. Patries afgezet en de vier backpackers ingeladen en deze nog even in el Chalten gedropt. Een mooie afsluiting van mijn taxiservice. De laatste lichting was wel weer in het kader van de rare ontmoetingen in deze vakantie. Twee van deze bacpackers bleken de Brusselse Belgen te zijn die wij bij de grensovergang Chili Argentinië 4 dagen geleden waren tegengekomen.