Afterparty

19-2 Vandaag was de wild Safari aan de beurt. 'S ochtends eerst naar het Nao Victoria maritiem museum. Dit is een prive opgezet museum, waarbij de eigenaar met traditionele scheepsbouw technieken replica's heeft gemaakt van de Nao Victoria (Magelhaen als schipper) en de Beagle (met Darwin aan boord). De tochten van deze schepen hebben centraal gestaan in de ontdekking van dit gebied. Onvoorstelbaar om te bedenken dat ze met deze kwetsbare boten de oceanen zijn overgestoken. Ook leuk om de verhalen op de plakkaten ter plekke te lezen. De rest van de ochtend in Punta Arenas rondgeslenterd. Het blijft een saai stadje zeker op zondag is ongeveer alles dicht. Het toeristische hoogtepunt is de lokale monumentale begraafplaats Sara Braun waar vele gebouwtjes staan waarin hele families bij elkaar worden begraven. En dan de Wild Safari. Die ging niet door. De vrouw achter de balie keek ons raar aan en meldde dat deze al een tijd uit de boeken was geschrapt. Vreemd dat haar collega hem dan twee dagen geleden nog had bevestigd... Ze maakte non-verbaal duidelijk dat het ons probleem was, dus deze ging niet de boeken in voor de prijs van klantvriendelijkheid. Dan maar een alternatief gezocht: een wandeling langs de kust naar Faro San Isidro, een vuurtoren op het eindpunt van het continent. Gisteren waren we daar langs gevaren. Het uitzicht was mooi maar de wandeling niet echt leuk. In totaal 12 km door zand en grind waarbij je elke stap je voet weer uit de ondergrond moest trekken. Onze laatste lifters van de vakantie mee teruggenomen en nog snel wat gegeten in de stad. 
20-2 
Reisdag, voor het eerst in de vakantie moest alles weer terug in de koffer dat bleek gelukkig nog net te passen. De auto na meer dan 5000 km ingeleverd op het lokale vliegveldje. Geweldig veel stempels van alle grensovergangen. Een rustige terugvlucht naar Santiago. Daar in het hotel overnacht waar we ook waren gestart. Ook weer terug in de 30 graden van onze 1e week .
21-2 
Door naar Rio de Janeiro vandaag. 'S ochtends in Costanera Center de laatste inkopen gedaan en koffie met taart gegeten bij de plek die we 6 weken geleden hadden ontdekt. Een rustige vlucht naar Rio althans tot het laatste halfuur. Wat er precies was werd ons niet helemaal duidelijk want geen hond sprak Engels aan boord. De captain vertaalde soms wel iets. Hij was vast geslaagd voor zijn vliegbrevet, maar niet echt voor de talencursus. Ik ving iets op van “holding pattern” en “storm”. We draaiden een paar rondjes boven Rio maar moesten uiteindelijk uitwijken naar Sao Paulo.Daar landden we 's avonds rond 21:15 . Met de bus naar de terminal
22-2
Na eindeloos wachten aan boord en later in rijen op het vliegveld bleken we in te kunnen checken voor een vlucht om 3 uur 's nachts naar Rio. De grondstewardessen hebben nog wel gezongen voor mijn verjaardag Op het vliegveld zelf konden we gelukkig nog een taartje vinden om mijn verjaardag mee te vieren. De vlucht ging uiteindelijk om 3:45 en rond 5 uur reden wij richting ons hotel. De taxi door diepe plassen, dus kennelijk had de storm die ons had opgehouden Rio redelijk blank gezet. In Hotel Nacional konden we vanaf onze kamer met uitzicht op zee de zon zien opkomen. Paar uurtjes geslapen en daarna lekker aan het zwembad gehangen met een pina colada . De spelers van het ATP tennistoernooi in Rio bleken grotendeels in ons hotel ondergebracht. Ook Alcaraz, het Spaanse toptalent en voormalig no. 1 van de wereld was er.
23-2
's Ochtends de live stream van het afscheid van Ronny bekeken, zelfs digitaal een ontroerende bijeenkomst. Indrukwekkende verhalen van Rene en Amy. Liselot heeft mooi de herinneringen van Patries verteld. Om stil van te worden.
De rest van de dag aan het zwembad gezeten en boekje gelezen.Even naar Ipanema Beach geweest, het "hippe" strand van Rio. 
24-2
Alles op orde gebracht voor de terugreis naar Nederland. Het hotel beide zich voor op carnaval.
Daarna genoten van de zon en de zee vlak bij ons hotel, waar druk gesurfd werd. Nog even een laatste Pina Colada op de boulevard en onze reis zit er op.
Wat heeft Patagonië ons prachtige vergezichten laten zien. Met hoge verwachtingen naar toe gegaan en die zijn echt nog overtroffen. Wat mij betreft het meest afwisselende, ruige, adembenemende en mooiste landschap waar ik ben geweest, 
met als hoogtepunt Torres del Paine. 
Tot ziens!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Torres del Paine

Band met Patagonie

De 1e week